Verslagen Diversen

Thema avond 26 maart 2018

door Maarten Klomp
Onze jaarlijkse thema-avond hebben we ruimschoots onder de aandacht gebracht waardoor de opkomst van leden wederom goed was: 50 bezoekers. Voor deze avond waren we er in geslaagd 2 interessante sprekers uit te nodigen. De aftrap werd gedaan door Mari de Bijl. Hij is boswachter in onze regio en woont in Heeze vlakbij het kasteel. Mari is brabander in hart en nieren en schrijft wekelijks, elke maandag,  een artikel in het Eindhovens Dagblad over zijn belevenissen in de natuur. Verrassend was dat hij tussen de dierenonderwerpen een klein intermezzo hield met gedichtjes uit eigen koker. Zo’n beetje a la Toon Hermans maar dan stukken geestiger en snediger. We gaan proberen enkele daarvan te mogen publiceren.
Zijn onderwerpen gingen over dieren die wij tijdens onze ritten zouden kunnen ontmoeten. Hij begon over dassen, helaas zien we die meestal dood langs de weg, zelden levend, want nachtdieren. In onze buurt moeten enkele dassenburchten zijn, herkenbaar aan zandwallen met een hoop gangen en sporen. Mountainbikers moeten er langs komen, zou je zeggen. Lokaties gaf Mari niet, waarschijnlijk worden deze geheim gehouden ter voorkoming van vandalisme. De volgende dieren waren het tamme en wilde zwijn. Vooral bij de laatste moeten we beducht zijn op ontmoetingen. Heeft een zeug jonge biggen, rij er dan met een grote boog omheen of draai om. Ze kunnen agressief zijn om hun jonkies te beschermen. Wilde zwijnen zitten tegenwoordig op veel plekken. In het Leenderbos zie je langs de weg heel duidelijk de omgewoelde berm. Vind je er eentje, neem die dan mee want ze zijn erg lekker.  Zijn laatste onderwerp ging over boomkikkers, maar die hebben zo’n goede schutkleur dat ze voor ons fietsers zowat onzichtbaar zijn.

2018_MariDeBijl.jpg

Na de pauze vertelde Peter Linders over zijn ervaringen tijdens zijn tocht van Nuenen naar Montejaque dat in de buurt van Ronda ligt in Andalusie, zuid Spanje. 3400 kilometer solo in 5 weken. Met een Santos probleemloos de hele rit uitgereden. Dat niet alles even leuk was bleek uit zijn met mooie foto’s ondersteunde verhaal. Vooral noord-Frankrijk was een hele mentale kluif vanwege het weer en vooral de eenzaamheid. In september is daar bijna alles dicht. Overigens wel goed voor de lijn, want 10 kilo lichter bij aankomst ondanks een baard van 5 weken. De grenspassage van Frankrijk met Spanje werd door Peter met ons gevierd door een glaasje sangria rond te delen. Al met al een heel boeiend verhaal, met prachtige plaatjes van landschappen, en tips voor degenen die ook aan zo’n waagstuk zouden willen beginnen. Peter , nogmaals zeer bedankt daarvoor.
Zoals gebruikelijk werd er nog wat nagekaart aan de bar, fietsafspraakjes gemaakt, commentaar geleverd en een drankje genomen. Kortom, wederom een leuke en interessante avond.
 


Door Hein Donkers:

Met leuke inspirerende gedichten van Mari de Bijl, tussen zijn vier onderwerpen over de natuur en een boeiend verhaal van Peter Linders over zijn fietstocht naar zuid-Spanje was deze thema-avond wederom geslaagd.
Klokslag 20.00 uur verwelkomde de voorzitter alle aanwezigen, ongeveer 50 leden, en een speciaal woord van welkom voor de Boswachter in ons ATB-gebied Mari de Bijl en onze oud voorzitter Peter Linders.
Mari, in dienst van het Brabants landschap, gaf aan dat hij een viertal korte onderwerpen zou toelichten en tussen door uit eigen bundel enkele gedichten zou voorlezen. In het project omtrent de zogenaamde Weesdassen, wat in Heeze enkele jaren geleden was opgestart, kregen de toehoorders een aardig inkijkje in de leefwereld van de Das en zijn burcht. Veel geduld  heeft de populatie in ons gebied prima versterkt. Overigens hebben de inwoners van onze gemeente in 2009 de das als ambassadeurssoort aangenomen. De basisschool de Dassenburcht heeft mede daaraan haar naam te danken.
Tamme varkens uitzetten in een omheind stukje bos, om daarmee de bosgrond te verrijken met mest en nieuwe vegetatie, was een prima initatief van een boer uit Sterksel gezamenlijk met het Brabants landschap. Ongeveer twee jaar heeft dit gespeeld en het resultaat was verassend. De varkens krijgen door deze levenswijze volop vroeten en hun snuit werd daardoor aanzienlijk steviger.
Wilde zwijnen is weer een heel ander beleving. Sterker nog deze beesten zijn een regelrechte ramp voor de bossen en de landbouw. Vermenigvuldiging met factor 4 zorgt voor een snelle uitbreiding. Er zijn twee officiële leefgebieden, dus ook beschermd, in Nederland en wel de Veluwe en de Meijnweg nabij Roermond. Bij ons in de regio horen ze niet thuis vandaar dat de jagersverenigingen er een opdracht bij hebben. Maar 1 x maal succes in 40 uur kan niet op tegen factor 4. Mocht je ze tegenkomen kun je ze het beste met wilde gebaren verjagen was het advies.
Een opkikkertje kan de boomkikker wel gebruiken. Terug van 350 exemplaren in 2016 naar een tiental nu heeft te maken met de extreme waterstanden van het verleden. Wat de toekomst oplevert is de vraag.
Tijdens de pauze had Peter zijn Santos binnen gereden. Daarna stak hij van wal.
Op zijn vertrek datum van 30 augustus waren de weergoden hem niet gunstig gestemd. Echter goed voorbereid was het moment na uitstel van een halfuur toch daar. Karin en een aantal buurbewoners zwaaide hem uit. Richting België, waar Kees en Gertie hem verraste met koffie.
Langs de maas, Dinant richting Verdun. Noord Frankrijk was geen lolletje, Te koud en te saai.
Campings hier en daar al gesloten. Zijn foto’s geven een goed beeld. Midden Frankrijk wordt beter. De zon laat zich vaker zien. Met zij stalen ros en bepakking van totaal 45 kilogram gaat het prima, Dat hij te veel heeft mee genomen ervaart hij inmiddels wel.
Tussendoor een Chambre D’Hotes voor een goed bed als tegenhanger van zijn pup-tentje bracht hem tussen de wijnvelden in Zuid-Frankrijk. De eenzaamheid speelt hem soms parten, echter contact met het thuisfront geeft hem weer de nodige duw naar de eindbestemming.
Op de grens van Frankrijk met Spanje worden de luisteraars getrakteerd op een onverkwikkelijk wijntje. Proost. Vandaar wordt het leuk, Olijfgaarden, de juiste temperatuur en prima wegen maken dat Peter in de juiste modus richting het zuiden rolt. Voormalige spoorlijnen zijn een onderdeel van zijn route. Op de eindbestemming wacht Karin zijn Peter op waarna ze samen nog een aantal weken genieten van “hun plekje”. Chapeau voor Peter maar ook niet te vergeten Karin.

Enkele gedichten van Mari de Bijl.


Het zwarte gat.

Ik heb mijn deel gehad,
Mijn vrouw heeft mij verlaten.
Ik waer bang veur ut zwarte gat
Ik waer in alle staten
Ik heb nouw un vriendinneke
Nu is alles wir oke
Ut is un negerinneke
Da zwarte gat….. da valt wel mee

Dierenarts

Ik vond een jong hondje in het bos
Zonder stertje en hij miste een poot en oor
De dierenarts zi: ik zal um af moeten maken!
Ik zeg, da docht ik ok al, wanneer is tie klaor?

Pastoor

De pastor sprak van de preekstoel over een mooie Europese Gemeenschap
Maar hij had eigenlijk het liefste mét een mooie Europese Gemeenschap.

Wijwater

De Pastoor dronk wijn, en wij water. 

 

Lonu van Goghloop 2017

Door Huub Strijbos
Op zaterdag 3 juni was het weer zover, de 23e van Goghloop werd georganiseerd door Lonu in het centrum van Nuenen. Het begon al rond 17:00 met hardloopwedstrijden voor de jeugd rond het Park, en om 19:30 uur begon het programma voor de volwassenen.

Klik op de foto voor een fotoreportage.

De route gaat vanaf het Park de Parkstraat in, door de Voirt naar de Helsestraat, om door het Broek naar de Broekdijk te lopen. Dan het laatste stuk via de Berg weer terug naar het Park.
Om 19:30 uur starten de lopers van de halve marathon. Henrie Maatje fietst mee met de eerste man van de halve marathon en Tiny van Zwol met de eerste vrouw.

10 minuten later is het de beurt aan de 5, 10 en 15 Kilometer om te starten. Met de 5 Kilometer fietst niemand van ons mee, omdat die maar 1 ronde lopen. Wim van Uum fietst mee met de eerste man 15 Km en Harrie van den Boogaard met de eerste vrouw van de 15 Km. Henk Kielenstijn rijdt mee met de eerste vrouw 10 Km en ikzelf met de eerste man 10 Km.
Ieder moet zoeken naar de eerste persoon van de juiste afstand, want nu loopt alles door elkaar.
Ik kom meteen bij de juiste persoon uit, want de eerste man van de 10 km loopt voorop. Er vormt zich een groepje van 3 personen van de 10 Km die om beurten de kop overnemen.
Wanneer we de eerste keer de Helsestraat inlopen komt Luc Schout uit Nijmegen naar voren en begint een tempo te lopen dat niemand meer kan volgen.
Met moeite kan ik zorgen dat alle lopers voor ons aan de kant gaan om de eerste loper ruimte te geven.
Wat een tempo!
Na afloop blijkt dat hij de 10 Km heeft gelopen in 31 minuten en 24 seconden. Als je dit omrekent kom je uit op een gemiddelde van 19,2 Km per uur!
Voorbij de finish feliciteer ik hem met de eerste plaats en het hoge tempo. Hij geeft aan dat er ook een goeie haas voor hem zat op de fiets.

Omdat ik als eerste begeleider binnen ben krijg ik het bordje “Laatste loper”.
De bedoeling is om hiermee te gaan fietsen om 21:15 uur.
De lopers die hierna binnenkomen en eigenlijk nog een volle ronde moeten, mogen die laatste ronde niet meer lopen.
Ik ga fietsen en in de Parkstraat zie ik de laatste al lopen, maar een eindje voor hem loopt ook nog een vrouw de laatste ronde.
De vrouw komt steeds dichterbij en wordt in het Broek de laatste loper. Ze heeft veel pijn maar blijft toch volhouden.
Op de Berg aangekomen wordt ze aangemoedigd door haar eigen man en kinderen die haar de finish over roepen.
Wel valt op dat we op de Berg al autoverkeer tegenkomen, bij de Lindeboom blijkt dat de dranghekken al aan de kant gezet zijn en dat de mensen van de organisatie de posten al verlaten hebben.
Dit komt voor een loper natuurlijk wel heel vervelend over.
Bovendien fiets ik met het bordje “laatste loper” om de kijkers te laten weten dat er geen lopers meer komen, en voor de mensen die in de organisatie zitten een teken dat de wegafsluitingen opgeheven kunnen worden en dat ze de post kunnen verlaten.

Hier is duidelijk iets misgegaan en dat heb ik de organisatie in een mail wel laten weten, als aandachtspunt voor de volgende keer.
Al met al kunnen we terugkijken op een gezellige avond die bij Schafrath nog werd afgesloten door een optreden van een Bluesband.
 

Verslag Verkeersexamen voor de groepen 7 op woensdag 10 mei 2017.

Door Harrie van den Boogaard.
Op woensdag 10 mei vonden de verkeersexamens plaats van de groepen 7 van de basisscholen uit Nuenen en Gerwen. Na het theoretische deel een paar weken geleden, moest nu door de leerlingen aangetoond worden dat ze zich ook in de praktijk veilig in het verkeer kunnen begeven!

Om 08.00u was er al enige bedrijvigheid waar te nemen op de parkeerplaats van t.v. de Lissevoort. Als eerste werd er een enorm groot spandoek opgehangen van Veilig Verkeer Nederland. Daarna bracht men alles in gereedheid om de enigszins nerveuze examenkandidaatjes te ontvangen. Hiervoor waren vijf vrijwilligers van toerclub Nuenen opgetrommeld. De meeste van hen helpen hier al jaren mee. Op een andere plaats in Nuenen s
peelde hetzelfde tafereel zich af, omdat de drukte op één startplaats te groot zou zijn.

Klik op de foto voor een fotoreportage

Om 08.45 u arriveerden de leerlingen van basisschool Heuvelrijk uit Gerwen. Door twee leden van de toerclub t.w. Neel Rijnders en Harrie van den Boogaard werden de fietsen nauwkeurig onderzocht om te zien of er eventuele mankementen waren te ontdekken. Dat was niet het geval en dus kregen alle fietsen de verlangde OK – sticker. Wat wel opviel was dat veel fietsen erg slappe banden hadden. Ook dat werd snel opgelost, door de aanwezigheid van twee deugdelijke fietspompen. Ons prominente clublid Willie Hoens, voorzag alle kinderen van een hesje met het juiste rugnummer en good old Henk Kielenstijn liet precies om de minuut een leerling starten.

Het was aangenaam zonnig weer en er hing een leuke sfeer; zelfs bij de toch ietwat nerveuze leerlingen. Even later arriveerden de leerlingen van de tweede school: de Dassenburcht. Ook hier verliep de keuring van de fietsen, het aandoen van de hesjes met de rugnummers én het laten starten van de kinderen, vlekkeloos! Als laatste school, meldden zich de leerlingen van de Rietpluim. Deze school kwam met twee groepen zeven. Nadat hiervan de laatste leerling zijn fietsexamen had voltooid, konden de hesjes weer worden ingeleverd  en netjes op volgorde door Willie worden opgeborgen voor het volgend jaar. Nadat Wilfred met het busje van de brandweer en bijrijder Martien van den Biggelaar hun koffieservice én hun controlerende functie erop hadden zitten, meldden zij zich ook weer op de startplaats. Rini Sanders ontving de scorelijsten van de mensen die onderweg gepost hadden. Zo zat het verkeersexamen 2017 er weer op. Nu maar hopen dat alle kandidaatjes geslaagd zijn!

Door Martien van den Biggelaar
Evenals voorgaande jaren ging het vergaren van 4 personen weer heel gemakkelijk. Bedankt Willie, Neel, Henk en (voor het eerst) Harrie. Nu voor de 11de keer dat TCN tijdens het examen Veilig Verkeer Nuenen bijstaat op de parkeerplaats Lissevoort.
Zelf ging ik weer mee met de brandweerauto en chauffeur Wilbert, om eventuele calamiteiten in de examenroute op te vangen. Bovendien zorgt de Gemeente Nuenen voor koffie en thee voor de posten die langs de route hebben plaatsgenomen. Deze zijn steeds erg blij en dankbaar als hun dat wordt aangeboden. Zeker als het zo koud is op deze vroege morgen.
Er gebeurt meestal wel iets waarbij we een kind moeten helpen, zo ook dit keer. We hoorden bij een post dat een kind verkeerd kwam aanrijden en daarna niet was afgeslagen waar het zou moeten afslaan. Wij rijden snel even die richting in en ja hoor we hadden hem snel te pakken. Het huilen stond hem nader dan het lachen. We konden hem weer snel naar het juiste pad brengen!
Het was weer een goed TCN team wat de kinderen voorbereidde op een voor hen spannende examentocht. Hopelijk weer tot volgend jaar.