Diverse
De Van Gogh toertocht 2011
Beste fietsvrienden,
15 Jaar TC Nuenen
2011 Is het jaar waarin onze vereniging weer een mijlpaal heeft bereikt.
Wij verheugen ons op het feit dat TC Nuenen inmiddels 15 jaar actief is.
Een mooie leeftijd voor een sprankelende toerclub.
Ik kan me nog goed herinneren hoe er op 23 april 1996 met een aantal geïnteresseerden een eerste begin is gemaakt om een echte toerclub in Nuenen op te gaan richten.
Zo´n kleine 40 enthousiastelingen durfde het risico wel aan om zich bij dat cluppie aan te melden. Er werd een bestuur samengesteld en op 4 juni van datzelfde jaar meldde TC Nuenen zich als nieuweling aan bij het NTFU orgaan.
Er werden afspraken gemaakt om op zondagmorgen te gaan toeren, maar vanwege de behoefte werd daar al snel een enkele mooie zomeravond aan toegevoegd.
Een bont uitgedost gezelschap reed in een tempo, waar eenieder zich in kon vinden, door het Brabantse landschap. Vertrek bij “De Zwaan” en maar kijken waarheen de rit ging.
Afspraken over de snelheid waren er amper en aangezien er maar één groep was, was dat dus ook in een zucht geregeld.
Het organiseren van een feestavond was een eerste nevenactiviteit die door TCN werd georganiseerd, er werd daarvoor zelfs een activiteitencommissie opgericht.
Zo maar een korte greep uit die eerste jaren. Het is niet mijn bedoeling om alle belevenissen uit die tijd na te lopen, dat zou te langdradig worden.
Maar het is zeker interessant om te zien hoe het nu, 15 jaar later, is geregeld.
Het is indrukwekkend om te zien hoe momenteel de diverse activiteiten tot stand komen.
De organisatie van de vele evenementen draait op volle toeren.
Het ontstaan van de toer en ATB clubritten, de diverse weekeinden, de inmiddels niet meer weg te denken Spanjetrip, het dak van Brabant, de jaarlijkse feestavond, onze Van Gogh toertocht en de vele daarbij behorende vergaderingen/bijeenkomsten zijn toch allen activiteiten die telkens weer veel van onze leden bij elkaar brengen.
Samen afspraken maken, samen het een en ander organiseren om er uiteindelijk gezamenlijk met het vehicle op uit gaan om die mooie rit of die uitzonderlijke prestatie te gaan leveren. Dit is het onderwerp dat de vele leden van onze club telkens weer bijeen brengt en die onze vereniging nu juist zo sterk maakt.
Want na al die jaren staat er een prachtige vereniging die nog steeds veel enthousiasme uitstraalt. Kijk naar het grote aantal leden, bijna 300, dat zich naar mijn idee bij deze vereniging thuis voelt. Maar zie vooral ook de vele betrokkenen die er telkens klaarstaan indien er weer een beroep op hen wordt gedaan. Juist deze vrijwilligers willen we dit jaar eens in het zonnetje zetten. Het is tenslotte een jubileumjaar voor TC Nuenen, bovendien is 2011 uitgeroepen tot “het jaar van de vrijwilliger” en dat willen we niet ongemerkt voorbij laten gaan! Wij zullen hen dit jaar zeker niet vergeten, chapeau voor hen allen.
Inmiddels, allen 15 jaar ouder, voelen we ons nog even jong en blijven we genieten van TC Nuenen. Wij zijn trots op onze vereniging die nu 15 jaar bestaat, een
reden om hieraan aandacht te gaan besteden. Let hierbij op de presentatie van het programma van o.a. onze activiteitencie.
Ik wens iedereen een mooi en sportief jubileumjaar toe!
Peter Linders
Voorzitter
TCN assisteert bij verkeersexamen
Op verschillende plaatsen in de route zijn posten opgesteld die de jeugdige fietsers moeten beoordelen. Iedere leerling fietst met een hesje met daarop een groot rugnummer op.
Deze posten werden bemand door ouders van de diverse scholen. Fouten moeten genoteerd worden. Hier hangt het slagen of zakken vanaf. De leden van TCN te weten Willie Hoens, Tini van Nuenen, Dick Schoneveld, Martien van den Biggelaar en Neel Rijnders waren ingedeeld bij de startplaats Lissevoort. Hier werd gestart met de gele hesjes.
Hier was het startpunt van de volgende scholen, ST Clemens (22 Leerlingen), De Nieuwe Linde (30 Leerlingen), de Rietpluim (26 Leerlingen), De Dassenburcht (42 Leerlingen)
Nadat de ouders de instructies van ons toerclublid Rini Sanders (afd verkeer gemeente) hadden gehad konden wij beginnen met onze taken. De fietsen moesten gecontroleerd worden. Hier moesten een 20 tal punten in de gaten worden gehouden oa stuur, bel, handvaten, remmen, banden, zadel, ketting, reflectoren etc. Als alles in orde was verkreeg men een sticker die op de fiets geplakt werd. Het was maar goed dat Tini van Nuenen erbij was, deze kon door zijn praktijk ervaring nog vlug een paar kleine reparaties verrichten. Als dit niet gelukt was hadden er twee niet mogen starten. Wat opviel dat het merendeel van de fietsers met nogal slappe banden reed. Als men de OK sticker had kwam men aan de beurt voor het hesje dat op naam en nummer werd verstrekt. Met een tussentijd van een minuut mocht er gestart worden. Omdat we onze TCN shirts aanhadden kregen we verschillende keren te horen, onze pap is ook bij de toerclub. Bij de start kon je toch wel merken dat de meeste leerlingen zenuwachtig waren. Deze werden door VVN medewerker Bram Derksema op hun gemak gesteld. De meeste leerlingen hadden de route al een paar keer geoefend met een van de ouders. Voor de TCN ers was er gelukkig ook op tijd een bakje koffie. Het weer liet zich ook van zijn beste kant zien dus het was leuk om te doen.
Beleving van een sportkeuring
Door Martien van den Biggelaar
Onlangs bij Topsupport geweest voor een uitgebreide sportkeuring. Graag wil ik mijn belevenis vertellen daar dit voor mij een eerste keer was.
Marcel Schmitz die tijdens de ledenvergadering van 26 oktober 2009 een presentatie heeft gegeven over de noodzaak en het nut van een sportmedische keuring trof ik hier opnieuw.
Afspraak was om half tien aanwezig te zijn in het Medisch sportgezondheidcentrum aan de Antoon Coolenlaan bij het zwemcentrum de Tongelreep.
Ik werd keurig ontvangen, ingeschreven en heel even in de wacht gezet voor een bloedprik. Daarna meegenomen voor een biometrisch onderzoek m.n. lengte, gewicht, buikomvang meting, vetpercentage (hierbij kwam ik goed weg), longinhoud, ogentest en bloeddruk.
Waar ik mij op had verheugd was natuurlijk de fiets daar kon ik mij eens een keertje geven zoals dat normaliter niet kan (binnen de vereniging) Hierbij was het Marcel die mij begeleidde. Eerst een ECG (elektrocardiogram) in ruste. Ik dacht zo’n negen kabels op m’n lijf. Daarna met al die kabels met noppen de fiets op. Daar kreeg ik nog een bloeddrukmeter bij, die meette de druk om de drie minuten. Verder een mondkapje voor het meten van de gebruikte zuurstof, een prikje in m’n oorlel voor bloedafnamen om de verzuring te meten en een klemmetje op mijn vingertop voor de hartslag. Eerst een minuut of vijf infietsen dan komt de periode dat de weerstand geleidelijk wordt opgevoerd. Zelf kun je op de fiets aflezen hoeveel omwentelingen je maakt (± 80 p/min) en hoeveel watt (vermogen p/sec) je verricht. Daarnaast kon je alles nog op de monitor van de computer volgen. Nou daar kun je dan een hele tijd mee vooruit en komen je fietscapaciteiten wel mee naar boven. Ik kreeg het advies om te stoppen daar anders het systeem defect zou kunnen raken ha ha. Alles werd opgenomen en in beeld gebracht tijdens deze test.
Mocht je het warm krijgen tijdens deze fietstocht wordt er een ventilator naar je gericht voor de noodzakelijke koeling. Steeds wordt er geïnformeerd hoe het gaat of er geen onregelmatigheden zijn. Ik kan niet anders zeggen als dat het een prettige en zelfs een gezellige ervaring was.
Dan komt het moment dat je de Sportarts te spreken krijgt waarmee je alles rustig gaat doornemen en die je voorziet van allerlei informatie en adviezen.
Op zijn beurt had hij ook prettige ervaringen bij TCN m.n. het Dak van Brabant!!
Later krijg je alle informatie thuis gestuurd incl. bloedonderzoek. Op verzoek wordt dat ook naar huisarts en evt specialist gestuurd.
Deze gezondheidstest valt onder preventie en veel zorgverzekeraars vergoeden dit.
Ik heb dit een heel prettige en een erg ontspannen manier van onderzoek gevonden.
Ik kan het dan ook iedereen aanbevelen want zou er toch iets zijn wat niet in orde is kan er (hopelijk) iets aan worden gedaan. (Tijdens de laatste ALV is hier ook op geattendeerd, okt 2010)
Ik mag in ieder geval gewoon blijven fietsen dit tot geruststelling van mij zelf en nog vele anderen!
Veiligheidshandboek uitgegeven door NTFU
1 Inleiding
2 Veiligheidsplan voor het organiseren van een toertocht op de weg
3 Veiligheidsplan voor het organiseren van een veldtoer/mountainbike tocht
4 Bijzondere weersinvloeden bij fietstoertochten
5 Verkeersregels
6 Gedrag bij het toerfietsen
7 Helmplicht
Veel tips en instructies die erg belangrijk zijn voor organisatoren van zowel veldtoertochten als toertochten op de weg maar ook voor wegkapiteins, verkeersregelaars en leden.
Voorbeelden worden gegeven zoals checklist risicoanalyse, voorbeeld telefoongids, voorbeeld zone indeling bij veldtoertocht etc.
Verkeersregels voor hier maar ook voor België en Duitsland worden omschreven.
Gedragsregels worden uitgebreid omschreven.
Dus een zeer aan te bevelen handboek.
Veiligheidshandboek is digitaal door NTFU uitgebracht Klik hier
Voor de Powerpoint presentatie over veiligheid Klik hier (in PDF)
Gedragscode voor toerfietsen
* Houd je aan de verkeersregels
* Houd zichtbaar rekening met anderen in het verkeer
* Gebruik een fietsbel
* Geef tijdig aan welke richting je gaat volgen
* Blijf beleefd tegen andere weggebruikers
* Rijd altijd op het aangegeven fietspad
* Passeer een fietser of wandelaar op gepaste snelheid
* Volg aanwijzingen op van politie en/of verkeersregelaars
* Gooi afval in een afvalbak
Gedragscode MTB
* Fiets alleen daar waar het is toegestaan
* Respecteer de natuur: plant en dier
* Fiets in kleine groepjes
* Waarschuw andere recreanten tijdig en vriendelijk
* Benader andere recreanten en drukke locatie stapvoets
* Voorkom onnodig remmen: spaar de ondergrond* Maak geen onnodig lawaai
* Laat geen afval achter
Het veiligheidshandboek wordt bij commissies ATB en Toertochten en tevens bij wegkapiteins onder de aandacht gebracht.
Fietsen als medicijn
Gelezen door Martien van den Biggelaar
'Fietsen als medicijn' gaat over de relatie tussen fiets en gezondheid. Overgewicht, hart- en vaatziekten, diabetes en depressie staan bovenaan de lijst van meest voorkomende aandoeningen. Ze veroorzaken veel persoonlijk leed en zorgen voor hoge kosten in de gezondheidszorg. Maar er is een eenvoudig huis-tuin-en-keuken medicijn: de fiets. In het boek vertellen gewone mensen hoe fietsen hen weer gezonder maakte. Deskundigen leggen in klare taal de medische waarde van het fietsen uit, zowel bij preventie als bij herstel.
Hoe komt het dat fietsen zo'n positief effect heeft op onze gezondheid? Dat leggen vier deskundigen uit: hoogleraar klinische neuropsychologie Margriet Sitskoorn, diabetoloog en onderzoeker Annabelle Slingerland, hoogleraar sport en bewegen Harm Kuipers en de hoogleraar voeding en gezondheid Jaap Seidell.
In het boek staan ook tips over hoe je gezond kunt fietsen, toegespitst op de betreffende gezondheidsproblemen. Uitgebreidere tips zijn te vinden op de website van de Fietsersbond. Bijvoorbeeld: hoe bouw ik mijn conditie op om een rondje van 40 kilometer te fietsen, fietsen voor zwaargewichten en fietstips voor diabetici.
Het boek is tot stand gekomen met steun van Zilveren Kruis Achmea.
Het beslaat 40 pagina's, kost € 5,95 exclusief € 2,50 verzendkosten.
Om te bestellen Klik hier
Hellingen in procenten waarom niet in graden?
Omdat hellingen in dit geval de hoek is die een weg maakt met het horizontale vlak is het een juiste vraag waarom dit niet in graden wordt aangegeven. Immers een haakse bocht noemen we toch ook een bocht van 90 graden.
Het hellingspercentage wordt gemeten door te kijken hoeveel de weg stijgt over een vastgestelde afstand. Indien de weg over een afstand van 1000 meter honderd meter stijgt bedraagt de helling 100/1000=0,1. In procenten uitgedrukt is dat 10 procent. Dat komt overeen met bijna 6 graden.
Waarom heeft een damesfiets geen stang?
Het antwoord heeft niets vandoen met de dames die tochten maken met TCN en zeker niet met de laatste zin. Toch denk ik dat het leuk is om dit citaat eens te lezen hoe men hierover vroeger dacht en de verlaagde stang tot stand kwam.
Vroeger, toen vrouwen nog dames waren en de fiets werd uitgevonden, placht het vrouwvolk zich uit te dossen in nogal omslachtige gewaden en lange rokken om overdreven opwinding bij het manvolk te voorkomen. Het bestijgen van een fiets met stang vereiste echter een ferme beenzwaai die allerlei in dat verband ongewenste delen van de damesanatomie aan het licht zou kunnen brengen. Om deze dreigende onzedigheid te bestrijden, werd de damesfiets uitgevonden. Een damesfiets heeft wel een stang, maar die is verplaatst naar beneden. Daardoor hoefde de dame haar been niet onelegant en onthullend over het zadel te zwaaien om haar ijzeren ros te bestijgen en bleef de maatschappelijke rust bewaard. Omdat de stang het fietsframe zijn stevigheid geeft, fietst een damesrijwiel wel een stuk wiebeliger dan een herenfiets. Maar voor de goede zeden moeten nu eenmaal offers worden gebracht. En dames werden trouwens niet geacht zich met hoge snelheid voort te bewegen.
