Verslagen

Manderscheid 2011 HBT Mountainbikeweekend

Door Robbert van Hagen
24 Juni werd er rond de klok van 18.00 verzameld voor vertrek naar Manderscheid in de Eifel voor de vierde versie van het HBT-weekend. Geheel in traditie was Martin als laatste aanwezig. De wegen in Duitsland waren zo goed als leeg, dus na een voorspoedige reis arriveerden we rond negenen bij hotel Burgblick. De Vulkaaneifel is een prachtig gebied, op zo'n korte afstand van Nuenen. Een afwisselend landschap en een waar eldorado voor mountainbikers. De Duitsers houden van hun bossen en onderhouden deze dan ook perfect. Bovendien zijn er veel uitgepijlde wandel- en fietsroutes.

Manderscheid is een fraai compact dorpje met een prachtige oude burcht. Hotel Burgblick zou drie dagen in ATB sferen omgetoverd worden. Nadat de tap was ingesteld op de Nederlandse snelheid werd het al snel gezellig. De regie over de muziek werd direct overgenomen en na de begroeting van onze gidsen Michael en Wolfgang en een briefing van de organisatie werd het rond de klok van 01.30 stil.

De ochtend begon uiteraard met een ontbijt. De dag zou behoorlijk pittig worden dus werd er stevig ontbeten zodat er een goede bodem was. Om negen uur vertrokken we en na een 300 meter stonden we al stil. Peer was zijn zonnebril vergeten. Uiteindelijk bleek deze onze zijn helm te zitten. Na een tweetal lekke banden verliep de rest van de dag prima. Het weer was perfect ondanks een buitje. De route was pittig. Veel klimmen en dalen en een aantal "trails" waar zelfs de meest ervaren/zekere fietsers moesten lopen, omdat een klein stuurfoutje zou leiden tot een duik in de metersdiepe ravijnen aan de linker of rechterkant van het pad. De pauzeplaats werd dit keer door de organisatie zelf per toerbeurt ingevuld. Men had een prachtige lunchplek gevonden midden in een dorpje. Het leek wel een uitgehongerde troep wolven zoals op het uitgestalde eten werd aangevallen.

Na de pauze stootte Harrie op een moeilijke passage zijn knie flink. De oplossing: "kusje erop" bleek toch onvoldoende dus moest er nog wat EHBO kluswerk van Dries aan te pas komen; waarna Harrie gelukkig zonder al teveel problemen door kon fietsen. Rond 18.00 kwamen we uiteindelijk aan bij het hotel. Iedereen tegelijk douchen terwijl de boiler uit stond bleek geen gelukkige combinatie. Buiten op het terras werd de dag geevalueerd op zaken als de route, de snelheid en het weer. Een van de opmerkingen was "als het regent wordt het natter' hetgeen het nivo van de gesprekken goed weergaf.

Het diner bleek een bijzondere combinatie van gerechten te zijn, maar uiteindelijk was iedereen voldaan. De avond bleek voor een aantal mensen te lang, zij kropen vroeg in bed. De diehards deden netjes om 02.00 de muziek uit.

Het ochtendritueel op zaterdag was vergelijkbaar met dat vrijdag. Wederom werd er stevig ontbeten en stond rit twee op het programma. Frans startte wel maar moest helaas na een uur ziek opgeven. Zaterdag werden er zo'n 80 kilometer afgelegd over een afwisselend terrein. Het weer was niet geweldig, er was wat regen en een fris windje. De gidsen leidden ons door de Vulkaaneifel en lieten ons de bezienswaardigheden zien, zoals de kratermeertjes, "Maaren" genoemd. Opvallend was te zien hoe ontzettend veel wandel en fietspaden er door de bossen lopen en hoe goed deze onderhouden worden.

Zaterdagavond was de traditionele feestavond. De aftredende organisatie nam officieel afscheid en bedankte de gidsen. Zij kregen onder andere startbewijzen voor de 24 uur van de Gulbergen. Gids Michael bedankte de aanwezigen en sprak van een echte vriendschap die ontstaan was in de afgelopen jaren.  De "nieuwelingen" verzorgden geheel volgens traditie een stukje. Een variant op "petje op, petje af" was "helmpje op helmpje af". De quizmasters testten de kennis van de aanwezigen op algemene fietswetenswaardigheden, kennis van TC Nuenen en de HBT- en Ardennenweekenden. Ronde 1 werd gewonnen door Erik, ronde twee door Ingrid. In de finale bleek Ingrid de beste antwoorden te hebben dus zij mocht kiezen uit de twee prijzen; een tas met inhoud of een massage op het massagebed wat daarvoor inmiddels midden in de bar was neergezet. Ingrid koos "veilig" waarna Erik de tweede prijs in ontvangst nog nemen. Bij de klanken van "e t'aime moi non plus" werd Erik door masseur Rinie onder handen genomen; dit uiteraard tot grote hilariteit van de aanwezigen.

De avond werd vervolgd door een liedje van de organisatie zelf. Zij evalueerden de afgelopen jaren en gingen heel actueel in op het weekend van dit jaar.

Aansluitend stond een groep van 7 vrijwilligers op om het stokje over te nemen. De nieuwe organisatie bestaat uit:

  • Bert Renders
  • Wim van Aken
  • Jan van Gestel
  • Ian Aartsen
  • Bart Heutink
  • Toon van der Krieken
  • Dries Ibes

Blij met een goede organisatie en daarmee een garantie op wederom een ATB-weekend werd de avond voortgezet. De muziek werd net als de andere avonden verzorgd vanaf de iPod van Harrie en Robbert en er werd af en toe uit volle borst meegezongen; zowel de schlagers als het Nederlandstalige lied kwamen daarbij aan bod, maar ontbrak ook het ATBeest-lied niet. Het feest ging tot in de late uurtjes door, waarbij zelfs Sinterklaasliedjes langs kwamen. Om 02.30 kwam het laatste rondje langs en werd het stil in Manderscheid.

Zondag was het direct prachtig weer. De groep werd in 2-en verdeeld; waarbij 1 groep een wat zwaarder en technischer parcours zou volgen. Beide groepen bleken uiteindelijk een mooie ochtendrit met een aantal pittige klimmetjes voor de boeg te hebben, waarbij het de bedoeling was om zelf de route te vinden met behulp van de uitgedeelde kaarten. Dat bleek lastiger dan gedacht, maar gelukkig ware de gidsen ter plaatse om ons de juiste kant op te dirigeren. Een afstapactie van Freddy leidde nog tot een spectaculaire duik in de afgrond zonder consequenties, Ian deed ooknog wat archeologisch rotsonderzoek, maar verder kwam iedereen veilig en zonder al teveel kleerscheuren terug bij het hotel voor een afsluitende lunch en een pilsje op het inmiddels zonovergoten terras. Aansluitend volgde de retourtocht per auto naar Schafrath en werd het HBT-weekend op gepaste wijze afgesloten in Cafe Schafrath. Al met al was het wederom een zeer geslaagd HBT-weekend.

Hieronder nog wat statistieken van 3 dagen biken in de Eifel:

Vrijdag
70 km
1.602 hoogtemeters
Zaterdag
83 km
1.519 hoogtemeters
Zondag
30 km
700 hoogtemeters

En nog een aantal "HBT-2011" uitspraken (meer voor intimi): 

  • Erotiserend fietsen
  • Pietertje
  • Sissie
  • Bert Renders pad
  • Zeven

 

Carmen, Joop, Ruud, Gerard, Gerard en Hans, hartelijk dank voor de organisatie 

Tot 2012!

Voor foto s klik hier.
Voor route en hoogte mtrs op vrijdag klik hier
Voor route en hoogte mtrs op zaterdag klik hier