Diversen

Bevrijdingsvuur weer opgehaald door TC Nuenen

Door Maarten Klomp
Vrijdag 23 september was het 72 jaar geleden dat Nuenen werd bevrijd.
Hieraan wordt door de gemeente Nuenen, het Oranjecomite, de nodige aandacht geschonken om de herinnering levendig te houden en de gevallenen te eren. Zoals bekend wordt de fakkel op 17 september in Bayeux ontstoken en door een groep wielrenners van TML Dommelstreek naar Eindhoven gebracht waar dan op 18 september het bevrijdingsvuur wordt overgedragen. Dit is een tocht van ongeveer 700 kilometer.
Wij als TCN hebben het wat gemakkelijker: onze rit is slechts een kilometer of 8. Maar zeker niet minder belangrijk.
Dit jaar hebben wij voor de 10e keer het vuur opgehaald vanaf het Stadhuisplein met een groep van 20 TCN'ers. De kolonne werd begeleid door 2 professionele motorrijders die alle wegen en stoplichten veilig voor ons afzetten zodat we in een mum van tijd in Nuenen aankwamen. Wij voorop, gevolgd door een jeep met daarin wethouder Wim Perrot met de fakkel en daarachter een stoet met historische legervoertuigen van de stichting Wheels. En daartussen onze hoffotograaf Martien die al even historische foto's maakte van ons optreden.
We gaan wel proberen om bij de organisatie aan dat lange wachten iets te veranderen. Gelukkig was dat dankzij het mooie weer geen echt groot bezwaar.
In het Park was het erg druk en sfeervol, en met 2 rondjes door het publiek hebben wij ons nadrukkelijk laten zien.
De ceremonie was zoals altijd weer mooi en respectvol met toespraken, het Wilhelmus, de LastPost en  vaandelzwaaiers.
Onze bijdrage aan het inhalen van het bevrijdingsvuur hebben wij, zoals altijd, ook sfeervol af gesloten met een borrel bij ons stamcafé Schafrath.

Ik dank alle mensen van onze club die hebben meegedaan aan dit, elk jaar weer, mooie evenement.
Klik op foto voor meer foto's.

Verslag van een 6 daagse fietsvakantie rond het IJsselmeer

 Van donderdag 1 september tot en met dinsdag 6 september 2016.

Door Hans Jochems
Eerder heb ik al een keer in een verslag geschreven, wat overigens tegen de zin van Peer Pero was (“gij moet toch ok alles verraaien”), dat een beperkt maar wel uitermate selectief groepje van 4 al een jaartje of 5 een fietsevenement organiseert in de zomermaanden. Het zal ergens in februari van dit jaar zijn geweest dat ik bij  Peer Pero thuis ben geweest om een eerste planning te maken van wat ons rondje Nederland voor 2016 zou moeten worden. Bedoeling was om in 7 dagen een rondje Nederland te rijden. De gemiddelde afstand per dag zou, mede op verzoek van Henk, niet meer mogen zijn dan 100 kilometer. Dat wil zeggen op papier dan en op het gps programma waarop de ritten werden uitgezet. Henk had achteraf bekeken groot gelijk en niet alleen voor zichzelf maar ook voor ons allemaal, dat hij die limiet stelde.

Met als uitgangspunt ca. 100 kilometer per dag zouden achtereenvolgens de provincies Zuid en Noord Holland, Friesland, Groningen, Drenthe, Overijssel, Gelderland aan gedaan worden om dan weer huiswaarts te keren. In tweede instantie werden de plaatsen Dordrecht, Heemskerk, Heeg, Ommen en Arnhem door Peer doorgegeven als etappeplaatsen. 4 Overnachtingen in Stayokay vestigingen en B & B De Vier Jaargetijden in Ommen. Dat waren geen 6 overnachtingen zoals eigenlijk de bedoeling was maar 5 en ook de provincies Groningen en Drenthe werden volgens deze planning niet aangedaan. Niemand had bezwaar dus werden al snel de overnachtingen gereserveerd en daarmee vastgelegd.

Na het moeten missen van ons gezamenlijke weekje Croix de Fer in 2015 moesten we Peer helaas definitief missen als gevolg van zijn plotselinge en droevige overlijden op 20 juni van dit jaar. Toch wilden we deze meerdaagse tocht graag volbrengen als een eerbetoon aan onze gezamenlijke fietsmaat. Jan Verkuylen was snel bereid gevonden om als vierde fietser mee te gaan. Gelukkige bijkomstigheid was dat Jan over een GPS beschikte. Alleen had hij er nog nooit een route mee uitgezet. We hadden inmiddels Theo Baudoin bereid gevonden om ons een avondje wegwijs te maken op de GPS in de vorm van een verkorte cursus om tracks en routes uit te zetten. Het kwam er op neer dat Theo op het einde van de avond onze routes had uitgepijld. We zouden ze alleen nog maar met de GPS hoeven te volgen. In de praktijk viel dat echter behoorlijk tegen. Iedereen had een eigen interpretatie van pijlen en aanwijzingen op de GPS. Dat werd vaak stoppen, overleggen en ook veel naar de weg vragen onderweg.

De eerste rit was vanuit Gerwen, waar we uitgezwaaid werden door Nel, naar Dordrecht. Tot aan het trainingsterrein van Marianne Vos ging alles voorspoedig, mede geholpen door de TomTom van de volgwagen. Rond en bij Dordrecht ligt heel veel water en we hadden onderweg de nodige aanwijzingen nodig om uiteindelijk de Stayokay te bereiken. Na het avondeten zijn Jan en Hans J. met de auto teruggereden naar Nuenen om vrijdagmorgen de uitvaartmis bij te wonen van Gerard Donkers. Met Henk en andere Hans (L.) was de afspraak gemaakt om op vrijdag eerst hun bagage in Dordrecht op te halen en daarna door te rijden naar Heemskerk. Dat hield tegelijkertijd in dat Henk en Hans L. met zijn tweeën de rit van Dordrecht naar Heemskerk zouden doen. Op papier ca. 100 km. In werkelijkheid werden er dat ruim 140 mede door het af laten weten van de GPS ! Het was de heren aan te zien toen ze ons in het kasteel van Heemskerk, onze Stayokay residentie voor die nacht, kwamen verwelkomen.

Derde rit was van Heemskerk naar Heeg (Sneek) over de Afsluitdijk. Bij Alkmaar begon Hans L al aan voorbijgangers te vragen naar de weg naar Den Oever (begin Afsluitdijk). Hij kreeg of geen antwoord of dat het nog uren rijden was. Henk wilde graag over de Afsluitdijk rijden omdat hij dat nog nooit gedaan had. Jan bood aan om de auto te rijden omdat hij die ervaring al meerdere keren had mogen proeven en wel van de andere kant en dan steeds met wind tegen. Nou dan hadden wij deze dag uitzonderlijke mooie omstandigheden getroffen. Na een maaltijdje vis en friet met volle zon en flink wat wind in de rug ging het met forse snelheid richting Zurich (Friesland). Vanaf Zurich toerden we door het vlakke Friese land met kleine dorpjes en nog kleinere gehuchten. Onderweg nog maar eens aan een verdwaalde Fries de weg naar Bolsward gevraagd. Dat bleken wij helemaal verkeerd uit te spreken! De Stayokay in Heeg was prachtig gelegen aan het water en vlakbij het wonderschone plaatsje Heeg. Tegen de ochtend wist mijn slaapmaat Jan te vertellen dat het buiten flink tekeer ging: donker, wind en kletterende regen. Mijn eerste gedachte was: ben ik blij dat ik vandaag aan de beurt ben om te auto te rijden. Echter geheel volgens de voorspellingen gingen we met droog weer op pad richting Lemmer, vervolgens door het Kuinderbos naar Blokzijl. Eenmaal aangekomen in Blokzijl (Overijssel) begon het zowaar een drupje te regenen maar na een ingeplande pauze konden we al weer met droog weer onze weg naar Ommen vervolgen. Henk en Brigitta, de eigenaren van B & B De Vier Jaargetijden, hadden ons laten weten naar een bruiloft te zijn en wij zouden de sleutel van ons onderkomen wel op een afgesproken plek vinden.

Midden in het bos vlakbij Ommen konden we onze eigen onder verdieping van hun villa betrekken compleet met eigen woonkamer en keuken en koelkast gevuld met wijn en vooral bier en dan ook nog een compleet assortiment. Op het moment dat Henk zich voor het eerst liet zien liet hij weten dat hij de koelkast meteen zou aanvullen omdat hij zei te vermoeden dat hij toch wel met “echte liefhebbers” te maken had. Voor het ontbijt werden we uitgenodigd om dat met hen te nuttigen. Dat was zo uitgebreid dat we er een beetje stil van werden, zeker omdat we nog erg veel onberoerd lieten.

De vijfde rit was van Ommen over Deventer, Apeldoorn en dan het Nationaal Park Hoge Veluwe helemaal rond richting Arnhem. De Stayokay Arnhem is ook weer op een bijzondere locatie gelegen, in een bosrijke villabuurt, net buiten Arnhem en op loopafstand van Burgers Zoo en het Openlucht museum. Bij aankomst leek het rustig te zijn bij het Stayokay Arnhem tot dat we van de receptionist te horen kregen dat ze tot de nok toe vol zaten met ruim 150 scholieren die daar hun introductiedagen hadden. We waren zo moe en de jeugd ging zo vroeg naar hun bedjes dat we daar absoluut geen minuut wakker van hebben gelegen.

Dag 6 ging het van Arnhem over Ochten, Het land van Maas en Waal weer terug richting Gerwen. We kijken met z’n vieren terug op een geslaagde 6 daagse fietstocht rond het IJsselmeer. Mooi weer, zeker prima fietsweer. Veel sportieve kilometers gemaakt en onderweg veel gezien van ons mooie Nederland. Van velen hoor je dat ze Nederland hebben bezocht en dat er zoveel moois te zien is. Wij zeggen het na. Voor volgend jaar worden al weer nieuwe plannen gesmeed. Voor diegenen die het nog niet begrepen hebben: de deelnemers waren Henk Kielenstijn, Jan Verkuylen, Hans Leuverman en Hans Jochems.

Franse fietsweek 2016

Ofwel de 78e editie van de Semaine Fédérale Internationale de Cyclotourisme in Dijon, regio Côte d’Or. Van 29 juli t/m 7 augustus.

Door Hans Jochems.
De voorbereiding voor deelname aan deze editie begint al met een avondbijeenkomst bij Jan Verkuylen op 14 maart In Gerwen. Noortje neemt het initiatief om een aantal belangstellenden te registreren en deze door te geven aan Wil Verstappen, zwager van Jan en Joke van Gestel,  die al jaren de aanmeldingen verzamelt van potentiele deelnemers uit onze regio.  Theo Baudoin en Neel Rijnders hebben al laten weten dit jaar met de eigen caravan een week een campingplaats te hebben geboekt in Auxonne.  Auxonne blijkt later een van de mooiste pauzeplaatsen op een van de 7 uitgepijlde ritten in de omgeving van Dijon

Uiteindelijk gaat een beperkt maar selectief groepje van 4 TC Nuenen leden op vrijdag 29 juli in alle vroegte (dat laatste is betrekkelijk volgens Hans Leuverman) met twee auto’s, waarvan één met aanhanger, richting Dijon. Kees Maasakkers rijdt samen met Hans Leuverman naar Dijon en zij zullen meteen doorrijden naar de uitgifteplaats van de “dossiers”, de inschrijfformulieren, om daarna naar een van de vele provisorisch ingerichte kampeerplaatsen te rijden. Nadat zij de dossiers hebben opgehaald krijgen wij, Jan Verkuylen en Hans Jochems te horen naar welk kampeerplaats we ons kunnen begeven. Over deze taakverdeling is van tevoren goed nagedacht, mede ingegeven door de ervaring uit vorige jaren, omdat er zich vanaf vrijdagmiddag tot en met zaterdag zo’n 12.000 deelnemers bij de inschrijvingsplaats en op de kampeerterreinen zullen melden. We zien ons kampeerterrein op vrijdagmiddag dan al van leeg naar half vol en op zaterdag naar geheel compleet ingericht geraken.

Eenmaal aangekomen overleggen we hoe we de drie ons aangewezen kampeerplekken het beste kunnen inrichten voor het plaatsen van onze (van Franka van Lieshout gekregen) partytent en onze eigen vier tentjes. Ja je leest het goed. Geen luxe hotelbedden of iets soortgelijks maar kleine tentjes waar oude mannen en nog oudere mannen diep moeten bukken om er in en ook weer uit te moeten kruipen en zelfs af en toe zich in moeten omkleden. Kost wat zo’n week: € 71,50 per persoon voor ruim een week maar dan heb je ook wat. De douches en toiletten zonder dak komen weer bekend voor evenals de roze wasbakken die “en plein air” zijn geïnstalleerd. Nieuw en zeker een verbetering is de ingerichte plek waar maaltijden te nuttigen zijn, brood te krijgen is en een drankje kan worden genuttigd.

Eenmaal onze tenten opgezet komen een voor een de zussen van Joke van Gestel aangezet en uiteindelijk Jan en Joke zelf ook. Tegenover ons en aan hetzelfde laantje nestelt zich Rinus die met een stokoude maar wel originele BMW Tourer de rit naar Dijon heeft afgelegd.

De fietsweek begint voor ons al op zaterdag met een verkenningstocht in de omgeving. Vanaf zondag 31 juli volgen we de officiële uitgepijlde tochten tot en met zaterdag 6 augustus. Om je een idee te geven hoe die zijn uitgepijld wordt een korte schets gegeven van de rit van zondag 31 juli. Voor deze zondag heeft de organisatie 6 ritten uitgepijld die alle 6 aan elkaar gekoppeld zijn en gesitueerd zijn ten westen van Dijon: van rit P1 telt 44 km en 352 hoogtemeters tot en met rit P6 met 173 km en 1734 hoogtemeters. Elke deelnemer kan zijn eigen rit plannen en eventueel onderweg ook nog bijstellen. Die variatie in ritten voorziet erin dat iedereen maar dan ook iedereen, van klein tot groot, van jong tot oud en van dik tot dun, van normale fiets tot racefiets en alles wat daar tussen zit, een rit kan uitrijden, ook al moet daar volgens vele Fransen al vanaf een uurtje of zeven s ’ochtends een begin mee moet worden gemaakt.

Kees, voor wie deze editie zijn eerste kennismaking was met de SF heeft zijn ogen uitgekeken en niet alleen vanwege de omvang van sommige deelnemers maar ook aan de gebruiken van de Fransen om vanaf ca. 12.00 uur uitgebreid te gaan lunchen aan wat wij een 3 gangendiner met wijn en koffie toe zouden noemen. Met het weer hebben we het erg getroffen op een flinke onweersbui na die in de loop van de avond kwam opzetten en ons de dag erop in de ochtend nog even van de fiets hield. Verder was het de hele week aangenaam fietsweer met af en toe zomerse temperaturen. Bleek ook wel toen we op het einde van de week de balans zijn gaan opmaken. Kees en Hans J. hadden beiden zo’n 800 kilometer gereden en ca. 8.000 hoogtemeters gehad. Jan en Hans L. beiden wat kilometers minder, maar die gaan ook als verstandige mensen door het leven.

De voorraad die Hans L. voor deze week had ingekocht was op het einde van de week grotendeels weggegeten. Alleen de voorraad bier moest regelmatig worden ververst. We hebben twee keer zelf gekookt en de rest van de week uit gegeten: van een avonddiner op een buitenterras tot en met een bezoek aan de Franse filaalketen Flunch waar Kees en ik onbeperkt mosselen met friet hebben gegeten voor minder dan € 10.-. Op zondag 7 augustus, de slotdag waarop m.n. de Franse deelnemers samen met de organiserende verenigingen een slotdefilé verzorgen, hebben wij onze tenten opgebroken en zijn huiswaarts gereden. Rond een uur of drie, vier in de middag konden we ons na een geslaagde fiets- en feestweek weer bij het thuisfront melden.

Volgend jaar wordt de SF gehouden in Noordwest Frankrijk, in de buurt van de racecircuit van Lemans. Wat me verder opviel aan de documentatie van dit jaar was de toevoeging van het woord “internationale” aan de betiteling van het evenement als Semaine fédérale (internationale) de cyclo tourisme. Het is en blijft een op en top Frans initiatief, vooral voor en door Fransen georganiseerd en uiteraard telkens, toe nu toe in Frankrijk en wel in de eerste vakantieweek voor de meeste Fransen. Wellicht heeft men vanwege de deelname van steeds meer buitenlandse deelnemers, in verhouding nog geen 10 %, gekozen voor deze toevoeging.

Verslag ALS-avondtocht zaterdag 12 november

Al enkele weken is er aandacht in de media voor een ATB-avondrit in Eindhoven. Speciale aandacht want het gaat om een sponsortocht voor de spierziekte ALS. Het motto van de tocht was dan ook “ALS het licht uitgaat”.
Voor 10 euro mocht je deelnemen met als bonus na afloop een hamburger.
Deze tocht was bij ons al aangekondigd in een app-groepje, zelf nog een berichtje gestuurd, maar geen aanmelding vanuit onze leden. En aangezien ik zaterdag rond 18.00 uur toch honger kreeg (de hamburger lonkte), het wel fris was maar droog, het een goede doelrit was, en dat je zo vroeg in de avond maar beter iets actiefs kon gaan doen dan op de bank hangen, had ik me maar eens extra warm aangekleed en aangefietst naar het sportpark langs de rondweg, tegenover het Maxima ziekenhuis.
Heel toevallig kwam ik bij de inschrijving Joost Migchels tegen, gelukkig niet helemaal alleen dus.
Afijn, de organisatie had er van alles aan gedaan om het parcours aantrekkelijk te maken met kunstmatige hindernissen, een orkestje bij het vertrek, een zangeres onderweg en spectaculair: via een lange vlonder naar het midden van het zwembad de IJzeren Man waar een borreltje Jagermeister stond te wachten.
De tocht voerde over zompige paden langs de Dommel, het van Goghpad in Nuenen waarvan de beroemde lichtjes het niet deden en het terrein van verzorgingsinstelling het Eckartdal. Opeens bekende stemmen, bekend tenue en daar hadden we Henri en Kitty Maatje. Waren we toch mooi met vieren uit Nuenen.
Heel fraai terrein overigens en enorm groot, dat Eckartdal. Oude boerderijen, een mooi kasteel en aanmoedigingen van bewoners. Ga ik nog eens terug om bij daglicht te bekijken. Op dat terrein en midden in de bossen hield mijn koplamp het voor gezien en dan is rijden in het donker toch echt een uitdaging. De lamp had het motto van de tocht nogal letterlijk genomen. Dan maar even wachten op andere deelnemers en je rijdt zo mee in hun licht. Na 25 kilometer zat het erop, een soort ererondje met muziek op de atletiekbaan met als afsluiter een wasstraat. Met zeep of zoiets was een sneeuwwitte laag gemaakt waar je doorheen moest en je fiets en onderbenen compleet wit uitkwamen, origineel bedacht. Alles rook ineens lekker naar schone was.
En toen uiteraard de beloofde snack.
Al met al een leuke en prima georganiseerde rit met een flinke opkomst. Hopelijk heeft het goed geld opgeleverd om deze vreselijke ziekte te bestrijden. Wij vieren hebben er veel plezier aan beleefd.

Kitty en Henrie Maatje, Joost Migchels en Maarten Klomp

(Zoals te zien kan je foto's bestellen bij Connie Sinteur Klik hier Red)

TCN assisteert bij verkeersexamen 2016

10 Keer assisteren bij verkeersexamen

Door Martien van den Biggelaar
Ook dit jaar kreeg ik het verzoek van Jacques Weterings van VVN afd Nuenen om een 4 tal TCN leden te verzamelen. Het verkeersexamen zou starten op 13 april vanuit Lissevoort voor 135 kinderen uit groep 7. De tweede startplaats was vanaf Jacobushoek waar de andere helft startte.
Evenals de voorafgaande jaren had ik snel 4 leden gevonden die met veel plezier weer klaar stonden om te assisteren. Dit waren Henk Kielenstijn, Henrie Maatje, Tini van Nuenen en Willie Hoens. Hiervoor hartelijk dank. Allen hadden dit al eerder gedaan dus de rollen waren weer snel verdeeld.
Henrie en Tini controleerden de fietsen en repareerden indien er een kleinigheidje aan mankeerde.
Ik zag er bij eentje dat als je het stuur draaide het wiel bleef staan, een kwestie van vast draaien.
Ook een fiets waar de ketting er vanaf liep. Hij was dit blijkbaar gewend, want voordat er iemand de kans kreeg om hem te helpen lag de ketting er alweer op.
Willie zorgde er voor dat de kinderen het juiste hesje aankregen en tevens ook dat lange haren achter het hesje werden gedaan zodat het rugnummer zichtbaar bleef.
Henk had de meest sociale taak bij het starten, dat iedere minuut gebeurde. Hij sprak de kinderen een minuutje toe en kon ze zo moed inpraten en gerust stellen. Ook werd de vraag gesteld of men de route al had gefietst om te oefenen.
Het navolgende verhaal kreeg ik van Henk.
Een kleine verdrietige jonge dame nadert de start en begint te huilen. Haar verhaal “iemand heeft mijn bel stuk gemaakt”. Alle hulptroepen ingeschakeld om de bel te vervangen. Na enig gepruts aan de defecte bel werkte deze weer perfect. Een andere verdrietige jonge dame naderde mij om te starten. Haar gezicht betrok na mijn vraag hoe dikwijls ze had geoefend. Ze barstte in hevig snikken uit “ik heb nul keer geoefend, ik weet helemaal niet hoe ik moet rijden en weet ook de weg niet”!
Na wat geruststellende woorden en onder begeleiding van een onderwijzer is ze vertrokken en hopelijk toch geslaagd.
Tot zover het verhaal van Henk.

Het eerste kind startte om 8.45 uur met de sirene van de brandweerwagen die werd bestuurd door Wilfred Clermonts. Samen met Wilfred volgde ik de route van het examen, dit om evt problemen op te kunnen vangen. Mocht er iets onderweg gebeuren waren we zo ter plaatse. Verder haalden we koffie en thee in het gemeentehuis voor de controleposten. Op iedere post waren 2 of 3 dames, op één post ook een heer en iedereen wilde wel een bekertje warms want het was koud deze morgen. De koffie en thee waren dan ook erg welkom, vandaar dat we voor de tweede ronde opnieuw koffie moesten halen.

Mooi was het om te zien hoe de kinderen keurig de handen uitstaken bij het afslaan maar ook door sommigen bij het ingaan van een bocht, dus geen afslag. Na afloop bij het terugkeren naar school zag ik niemand meer die de hand uitstak. Waarschijnlijk geen aspirant TCNers!

Het is jaarlijks een dankbare taak om dit voor VVN Nuenen te doen maar natuurlijk ook om de kinderen te helpen. Niet alleen dat ze een belangrijk diploma rijker worden maar ook de verkeersveiligheid voor de kinderen vergroot word.
Voor meer foto's klik op foto.

Bericht van VVN afdeling Nuenen

Praktisch Verkeersexamen 2016 wederom een succes!

Mede dankzij een viertal leden van TC Nuenen t.w. Henk Kielenstijn, Willie Hoens, Tini van Nuenen en Henrie Maatje werd op woensdagochtend 13 april voor de tiende keer weer een succesvol Praktisch Verkeersexamen gehouden voor de Nuenense basisscholen.

Circa 275 leerlingen deden er dit jaar examen vanuit twee startplaatsen t.w. ingang aan de Jacobushoek van basisschool De Wentelwiek en op de parkeerplaats van sportpark De Lissevoort.
Op de parkeerplaats van sportpark De Lissevoort werd het starten en de fietscontrole gedaan door genoemde vier vrijwilligers van TC Nuenen. Circa 135 leerlingen vertrokken vandaar voor een rondje van circa 5 kilometer door het dorp. Op een aantal controleposten werden hun verrichtingen in de verschillende verkeerssituaties door ongeveer 30 ouders beoordeeld.

De 5e TCN-er Martien van den Biggelaar, reed met Wilfred Clemont mee in de bus van de brandweer om koffie en thee naar de start- en controleposten te brengen.
Alle leerlingen, op twee na, zijn dit jaar geslaagd. Dus kijken wij allen, VVN, Fietsersbond en TC Nuenen met een tevreden gevoel terug op dit verkeersexamen.

Het bestuur van VVN afdeling Nuenen dankt de TCN leden voor hun bijdrage en hoopt volgend jaar wederom een beroep te kunnen doen op hun hulp. Chapeau!!

VVN afdeling Nuenen.

Veiligheidshandboek uitgegeven door NTFU

Het Veiligheidshandboek wat is uitgegeven door de NTFU bestaat uit 7 hoofdstukken:

  1. Inleiding
  2. Veiligheidsplan voor het organiseren van een toertocht op de weg
  3. Veiligheidsplan voor het organiseren van een veldtoer/mountainbike tocht
  4. Bijzondere weersinvloeden bij fietstoertochten
  5. Verkeersregels
  6. Gedrag bij het toerfietsen
  7. Helmplicht

Veel tips en instructies die erg belangrijk zijn voor organisatoren van zowel veldtoertochten als toertochten op de weg maar ook voor wegkapiteins, verkeersregelaars en leden.
Voorbeelden worden gegeven zoals checklist risicoanalyse, voorbeeld telefoongids, voorbeeld zone indeling bij veldtoertocht etc.
Verkeersregels voor hier maar ook voor België en Duitsland worden omschreven.
Gedragsregels worden uitgebreid omschreven.
Dus een zeer aan te bevelen handboek.

Gedragscode voor toerfietsen:

  • Houd je aan de verkeersregels
  • Houd zichtbaar rekening met anderen in het verkeer
  • Gebruik een fietsbel
  • Geef tijdig aan welke richting je gaat volgen
  • Blijf beleefd tegen andere weggebruikers
  • Rijd altijd op het aangegeven fietspad
  • Passeer een fietser of wandelaar op gepaste snelheid
  • Volg aanwijzingen op van politie en/of verkeersregelaars
  • Gooi afval in een afvalbak

Gedragscode MTB:

  • Fiets alleen daar waar het is toegestaan
  • Respecteer de natuur: plant en dier
  • Fiets in kleine groepjes
  • Waarschuw andere recreanten tijdig en vriendelijk
  • Benader andere recreanten en drukke locatie stapvoets
  • Voorkom onnodig remmen: spaar de ondergrond
  • Maak geen onnodig lawaai
  • Laat geen afval achter