Dak van Brabant

Veertigste Dak van Brabant

Door Wim van Heesch, namens veldtoertocht-commissie.
Zo, daar was ie dan. Op 16 oktober het Dak van Brabant. En wel een speciale, namelijk de 40ste. Al 40 keer georganiseerd die bult op. Voor sommige een kwelling voor anderen een soepel te nemen horde, maar altijd een uitdaging van jewelste. Ook deze editie weer. Met een deelnemersaantal van ruim 900 kunnen we spreken van een geslaagde editie.

Zeus was ons tijdens de februari editie niet goed gezind, deze keer gelukkig wel en blijkbaar had hij overleg gehad met Helios. Prachtig weer, strak zonnetje, mooie temperaturen, weinig wind, kortom ideale omstandigheden. Mede daardoor lag het parcours er fantastisch bij.

Over de route gesproken, we kregen geregeld complimenten over het parcours en de uitpijling het is vaak genoeg gezegd: fantastisch ‘parcoursbouwers’ en uitpijlers! Klasse, want dat is toch de basis voor een geslaagde toertocht.

Het Dak verliep verder goed, zonder vervelende incidenten. Alleen viel de heer van Heugten (vader van Ralf-Cycletrend) onfortuinlijk en moest medisch verzorgd worden. Het gaat weer goed met hem. Wijzelf hebben natuurlijk wat verbeterpunten gevonden, want zonder verbeterpunten geen verbetering…

Mede als gevolg van het mooie weer was het bijzonder gezellig na afloop van het Dak. Veel deelnemers, die van heinde en verre naar onze tocht kwamen, zoals een groep Belgische vrienden, de Konijnenbergdabbers, bleven na afloop hangen bij NKV en nuttigden een drankje. Kletsten wat na en namen nog een drankje…

Over gezelligheid gesproken…geweldig toch weer die opkomst van de vrijwilligers. Veel TCN ‘ers, zowel ATB ‘ers als wegrenners. Maar ook familieleden, vrienden en kennissen. Zonder al deze mensen kan een toertocht gewoonweg niet georganiseerd worden en gezien het gegeven dat het de veertigste editie was hadden bestuur en de veldtoertocht-commissie besloten ‘iets’ extra’s te doen voor de vrijwilligers. Er werd budget vrijgemaakt, maar wat ga je doen? Sokken met DvB opdruk? Een buff met logo van TCN? Een cadeaubon of een bloemetje? Toch lastig. Want zoek maar eens iets wat iedereen leuk vind … Nou ben ikzelf niet zo van de drank, maar weet wel dat de meeste TCN ‘ers een hapje en een drankje kunnen waarderen. En zo kwamen we op het idee om een BBQ te organiseren, als dank en waardering voor al die (meestal trouwe) vrijwilligers. Zo geschiede.

Op de locatie van Lonu, naast NKV, werd onder zomerse omstandigheden een BBQ gehouden. Mede door de inzet van Ingrid, die het vlees (van Evert) en de drank (van Pino) regelde (thanx Ingrid), de zon, leuke mensen, lekker vlees en koel bier en wijn werd het een fantastische en gezellige middag. Een middag om niet te vergeten… Voor een mooie impressie, zie de foto’s op ‘onze’ site.

Tot slot, dank aan iedereen die zich op welke manier dan ook heeft ingezet voor het Dak.  Bedankt NKV, Lonu, Intratuin en sponsoren. Bedankt Evert en Pino.

Op naar de 41ste editie. Zonder BBQ…

Sportieve fietsgroeten en tot de volgende editie van het Dak op 12 februari 2017.

Voor de foto's Klik hier

"Dak van Brabant" oktober 2015

De vrijwilliger

Door Ad van Hoogstraten
Als vrijwilliger ben je niet de vrijwilliger, maar gewoon un vrijwilliger, unaniem, onzichtbaar, tot veel dienstbaarheid bereid, bij voorkeur op de achtergrond. 
Zo ook deze vrijwilliger bij Toerclub Nuenen met als taak behulpzaam en waakzaam te zijn op een gevaarlijke oversteek, te weten Ouwlandsedijk. Op een van de vele oversteekplaatsen in het ATB parcours wat 2 x per jaar uitgezet wordt door nog intensiever deelnemende vrijwilligers.
Ik maak deel uit van een koppel (Wim en Ad) (Wim Reijnen, red) wat informeel deze plek als “hun” oversteek heeft geclaimd. Wij kunnen namelijk niks anders meer. Na zo’n meer dan 25 keer (van de 38 uitvoeringen) bemannen van deze plek en op onze leeftijd zijn we niet meer flexibel inzetbaar op een andere plek danwel geschikt voor een andere vrijwilligerstaak. Maar we doen stiekem meer. Allereerst wijzen we de organisatie erop dat, het op de het fietspad bij de oversteek aanwezige amsterdammertje, met een sleutel dient te worden verwijderd.
Op de dag van uitvoering zijn we vroeg aanwezig met de nodige attributen in een plastic zak.
We halen de sleutel van het hok bij de beheerster van het NKV op, nemen de ladder mee en hangen het TC Nuenen-banier, met gevaar voor eigen leven, dermate hoog tussen de bomen dat het vertrekpunt van de Atb-tocht van TC Nuenen voor deelnemers duidelijk zichtbaar is. Vervolgens hangen we bij de poort van NKV een 2e banier van TC Nuenen op alsook een 2 tal  banieren van het NTFU. Om dit voor elkaar te krijgen hebben we vaak het zelf meegebracht extra touw en een schaar nodig, want tijdens het wassen van het banier is eerder aangebracht touw verwijderd. Dit heet anticiperen.
Hierna drinken we een kop koffie en horen van de organisatie de bemensing van de vrijwilligersplekken aan. Telkens weer wordt ons op het hart gedrukt dat we geen verkeersregelaar zijn en dus fietsers tegen dienen te houden en geen auto’s.
Vervolgens gaan we als een speer naar “onze” oversteekplek en voeren onze taak uit. Althans aangepast uit.
Zouden we namelijk alleen fietsers tegen houden dan wordt het een gemopper van jawelste. Deelnemende ATB-ers willen namelijk gassen, hun adrenaline kwijt. Dus zondigen we soms.
We zijn de deelnemers meer ter wille dan alleen tegenhouden en roepen van “goede morgen”, “weg oversteken en direct rechts”. Er trekken soms zo’n duizend deelnemers in drommen van 50 voorbij. Hou ze dan maar tegen.
Als de horde van deelnemers gepasseerd is, pakken we ons oversteekmateriaal bij elkaar en gaan we naar de pauzeplaats om onze diensten aan te bieden. Daar aangekomen is het er meestal een topdrukte, vallen we in de piek. Dan valt altijd wat te doen. Al is het maar peperkoek smeren of helpen een grote pot soep van het vuur te tillen.
Wanneer het aldaar het rustiger geworden is gaan we terug naar de startplek NKV en halen we de banieren weer binnen, hangen de trap weer netjes in het hok, sluiten af en geven NKV de sleutel terug.

Als afsluiting doen we ons tegoed aan de gratis consumptiebonnen waarmee de organisatie ons beloont. Ook waarderen we het presentje, gevoteerd door een sponsor, zeer.
We genieten onder het genot van een biertje en een broodje kroket of frikandel, al pratend met andere reeds teruggekomen vrijwilligers, na, van weer een prachtige collectieve prestatie.
Dat we weer geluk hebben gehad met het weer, want soms is het voor de vrijwilliger ook afgezien.
Je bent ook vrijwilliger als het koud is of regent en waait. Dan piepen we niet, we zijn tenslotte bikkels, die op zulke momenten meer medelijden hebben met de deelnemers dan met zichzelf.

Zo rond een uur of 1 probeer ik thuis te zijn, want ook daar ben ik vrijwilliger, veelal unaniem, onzichtbaar, tot veel dienstbaarheid bereid.
Ik zet tevreden mijn fiets in de garage en leg mijn attributen, touw, regenpak, muts en handschoenen weer op de vertrouwde plek. Grijpklaar voor de volgende ronde.
Want een vrijwilliger geeft nooit op.
Voor meer foto's klik op de bovenste foto. Voor filmpje Klik hier.

 

Opening vaste ATB route 2002

Nu er weer een route, nu internationaal, is geopend op de Gulbergen gingen de gedachte terug naar 2002 toen onze eigen vaste route werd geopend. Dat was toen door de Hr Kielenstijn van SRE en Martien Jansen wethouder in Nuenen en...... door een praktisch gebaar van Martin van den Oever. Door wat snuffelwerk in het verleden is er een leuke verzameling aan beelden samen gebracht. Wil je daar wat van zien Klik hier Voor een uitgebreide versie Klik hier